Blijf op de hoogte van nieuwe tips en blogs

Wat is jouw grootste angst?

Er zijn van die dagen waarop alles goed lijkt te gaan. Je gaat naar je werk zonder zorgen, thuis gaat alles zijn gangetje en je zit lekker in je vel. Heerlijk is dat! En gek genoeg staan we daar niet eens zo vaak bij stil.

Pas als je te maken krijgt met hobbels of ineens in je gezicht wordt aangestaard door je grootste angst, dan draait de wereld een heleboel graden en stat je leven (gevoelsmatig) op zijn kop. Dan zit je ineens niet zo lekker meer in je vel en lijkt een zorgeloos bestaan eindeloos ver weg.

Je angst verstopt onder de grond

Waarom ik je dit vertel? Omdat we allemaal ineens te maken kunnen hebben met onze grootste angst. Voor de een is dit je gezondheid verliezen, voor de ander een geliefde of een baan. Iedereen heeft wel ergens angsten (verstopt) zitten en die laten we ook graag daar waar ze zijn. ‘Veilig’ onder de grond of in een schuur met een slot erop, zodat we ze niet snel hoeven zien.

Maar hoe ga je om met je angsten, als ze zich dan toch laten zien? Als ze je eigenlijk dwingen om ze in het gezicht aan te kijken? Wat doe je dan? Blijf je proberen er weg van te kijken, zoek je afleiding of duik je in een hoek? Wat is jouw manier om met angsten om te gaan?

Blinde paniek

Voor mij geldt in eerste instantie paniek, puur blinde paniek. Daarna complete verlamming en geen idee wat te doen. Als er ergens weer zuurstof bij komt wil ik vluchten, het liefste zo snel mogelijk en ver weg (Bali klinkt mij dan altijd prima in de oren…). Maar inmiddels weet ik ook dat ik dat even moet toelaten. Ja dat kan erg therapeutisch klinken, I know, maar er schuilt wel wijsheid in. Door al die angst er volledig te laten zijn en te voelen (en dat is niet leuk!!!) kom ik er ook weer sneller doorheen. Ik kan mijzelf dan sneller herpakken en bedenken wat ik vervolgens ga doen (als actie wenselijk is en kan).

Negeren, heel lang….

Ik kan de angst ook negeren, heel lang, en in het verleden heb ik dat ook jaren gedaan. Ik kan de angst ook zien en mij laten opvreten, ook daar ben ik ervaringsdeskundige in. Het punt is alleen dat het niks oplevert, behalve vage (lichamelijke) klachten, een mogelijke burn-out, eindeloos verdriet en een leven dat je maar voor de helft echt leeft. Want laten we eerlijk zijn, wat laten we allemaal wel niet, puur en alleen voor de angst dat….(vul zelf maar in)?

En wat doe jij?

Dus hoe ga jij om met je (grootste) angst? Vecht, vlucht of bevries je? En wat levert je dat op? Inzicht in hoe je daarmee omgaat is een eerste belangrijke stap om dat te veranderen. Want wat gebeurt er als je je angst aangaat? je angst in het gezicht aankijkt, voelt wat je voelt en dan eens diep ademhaalt? Niet te ontkennen dat het er is of er voor weg te rennen. Maar het er (voor even) echt te laten zijn?

Jij bent eigenaar over je eigen gedachten. En ja angsten zijn eng! Maar door ze in het licht te zetten worden ze niet groter in het donker (zoals vroeger de spoken in je kast of onder het bed). En sommige angsten zijn bloedserieus. Het is ook goed om je angsten serieus te nemen. Maar jij bepaalt wat er gebeurt met je gedachten en hoe je daarmee omgaat. Niet je angsten, die hebben niet de wijsheid. De wijsheid die heb jij.


Meer lezen? Kijk dan eens bij mijn andere artikelen. Wil je meer weten over mij en wat ik doe? Lees dan verder bij ‘over Pauline’ en mijn aanbod, zoals coaching en therapie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *